بمب هسته ای پسر کوچک که شهر هیروشیما ژاپن را ویران کرد
پسر کوچک
| پسرک (بمب هستهای) | |
|---|---|
| نوع | بمب هستهای |
| اولین سازنده | ایالات متحده آمریکا |
| تاریخچه خدمترسانی | |
| مورد استفاده | ایالات متحده آمریکا |
| مشخصات | |
| وزن | ۹٬۷۰۰ پوند (۴٬۴۰۰ کیلوگرم) |
| طول | ۱۲۰ اینچ (۳٫۰ متر) |
| ابعاد | ۲۸ اینچ (۷۱۰ mm) |
پسر کوچک یا پسرک (به انگلیسی: Little Boy) اسم رمز جنگافزار هستهای است که در ۶ آگوست ۱۹۴۵ سال 15 مرداد 1324 خورشیدی بوسیله هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ به نام انولا گی با خلبانی سرهنگ پل تیبت از اسکادران 339d نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در شهر هیروشیما انداخته شد. اولین بمبی بود که به عنوانسلاح هستهای استفاده شد. بمب دوم مرد چاق فت من سه روز بعد روی شهرناگازاکی انداخته شد.
این سلاح در پروژه منهتن در طی جنگ جهانی دوم توسعه یافته است و قدرت انفجاری خود را از شکافت هستهای اورانیوم-۲۳۵ به دست میآورده است.

مرد چاق
مرد چاق یا فتمن (Fat Man: فَتْ مَن) کد نام یا اسم رمز دومین بمب هستهای آمریکا است که در سال ۱۹۴۵ به ناگازاکی ژاپن انداخته شد. ناگازاکی دومین و آخرین شهری است که در جنگ جهانی دوم و نیز تا کنون مورد حمله بمب اتمی آمریکا قرار گرفت. فتمن در مقایسه با بمبی که در هیروشیما منفجر شد؛ (پسر کوچک)، گردتر، قطورتر و ویرانگرتر بود.
این بمب خمرهای یا تخم مرغی شکل بود و ۳ متر و ۳۰ سانتیمتر طول داشت. قطر آن یک و نیم متر، وزن ۵/۴ تنی و در بردارندهٔ حدود ۱۰ کیلوگرم پلوتونیوم-۲۳۹ بود که بمب اتمی از نوع شکافت محسوب میشود.
نام این بمب از یکی از شخصیتهای رمان «شاهین مالت» نوشته دشیل همت، نویسنده آمریکایی داستانهای پلیسی گرفته شد. رابرت سربر، یکی از شاگردان رابرت اوپنهایمر، پدر بمب اتمی، این نام را برای آن انتخاب کرد.
بمبهای کدو تنبل توسط پروژهٔ منهتن برای استفاده نیروی هوایی ارتش آمریکا در ژاپن در اثنای جنگ جهانی دوم ساخته شدند که نزدیک به بمب پلوتونیوم و با همان ویژگیهای بالستیک و تخریب بود، اما از مواد غیر هستهای با توان انفجاری بالا استفاده میکرد.
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَباعَبْدِاللَّهِ