پسر کوچک

پسرک (بمب هسته‌ای)
Little boy.jpg
نوع بمب هسته‌ای
اولین سازنده ایالات متحده آمریکا
تاریخچه خدمت‌رسانی
مورد استفاده ایالات متحده آمریکا
مشخصات
وزن ۹٬۷۰۰ پوند (۴٬۴۰۰ کیلوگرم)
طول ۱۲۰ اینچ (۳٫۰ متر)
ابعاد ۲۸ اینچ (۷۱۰ mm)

پسر کوچک یا پسرک (به انگلیسیLittle Boy) اسم رمز جنگ‌افزار هسته‌ای است که در ۶ آگوست ۱۹۴۵ سال 15 مرداد 1324 خورشیدی بوسیله هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ به نام انولا گی با خلبانی سرهنگ پل تیبت از اسکادران 339d نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در شهر هیروشیما انداخته شد. اولین بمبی بود که به عنوانسلاح هسته‌ای استفاده شد. بمب دوم مرد چاق فت من سه روز بعد روی شهرناگازاکی انداخته شد.
این سلاح در پروژه منهتن در طی جنگ جهانی دوم توسعه یافته است و قدرت انفجاری خود را از شکافت هسته‌ای اورانیوم-۲۳۵ به دست می‌آورده است.

 بمب هسته ای پسر کوچک و مرد چاق

مرد چاق


مرد چاق (فت من) (بمب هسته‌ای)
 
بمب مرد چاق
نوع بمب هسته‌ای
اولین سازنده ایالات متحده آمریکا
تاریخچه خدمت‌رسانی
مورد استفاده ایالات متحده آمریکا
مشخصات
وزن ۵۴۰۰ کیلوگرم
طول ۳۳۰ سانتیمتر
ابعاد ۱۵۰ سانتیمتر

مرد چاق یا فت‌من (Fat Man: فَتْ مَن) کد نام یا اسم رمز دومین بمب هسته‌ای آمریکا است که در سال ۱۹۴۵ به ناگازاکی ژاپن انداخته شدناگازاکی دومین و آخرین شهری است که در جنگ جهانی دوم و نیز تا کنون مورد حمله بمب اتمی آمریکا قرار گرفت. فت‌من در مقایسه با بمبی که در هیروشیما منفجر شد؛ (پسر کوچک)، گردتر، قطورتر و ویرانگرتر بود.

این بمب خمره‌ای یا تخم مرغی شکل بود و ۳ متر و ۳۰ سانتیمتر طول داشت. قطر آن یک و نیم متر، وزن ۵/۴ تنی و در بردارندهٔ حدود ۱۰ کیلوگرم پلوتونیوم-۲۳۹ بود که بمب اتمی از نوع شکافت محسوب می‌شود.

نام این بمب از یکی از شخصیت‌های رمان «شاهین مالت» نوشته دشیل همت، نویسنده آمریکایی داستان‌های پلیسی گرفته شد. رابرت سربر، یکی از شاگردان رابرت اوپنهایمر، پدر بمب اتمی، این نام را برای آن انتخاب کرد.

بمب‌های کدو تنبل توسط پروژهٔ منهتن برای استفاده نیروی هوایی ارتش آمریکا در ژاپن در اثنای جنگ جهانی دوم ساخته شدند که نزدیک به بمب پلوتونیوم و با همان ویژگی‌های بالستیک و تخریب بود، اما از مواد غیر هسته‌ای با توان انفجاری بالا استفاده می‌کرد.